دبستان دخترانه امام صادق (ع)
گروه های آموزشی  
مطلب مفید  

شپش سر(پدیکلوس هومانس کاپتیس) چیست ؟ و راههای مقابله با آن چگونه است؟

              

همانطور که می دانید با فرا رسیدن فصل پاییز و آغاز مدارس به دلیل تجمع دانش آموزان در کلاس های درس آلودگی به شپش شایع است و آگاهی از علایم و نشانه های آن در مهارو حذف آلودگی های انسانی بسیار موثر است .شیوع شپش ، رده سنی خاصی ندارد اما کودکان دبستانی آسیب پذیر ترین گروه سنی هستند وتماس نزدیک و طولانی مدت آها با هم شایع ترین و اصلی ترین راه انتقال است.

شپش یک انگل خارجی است. حشره کوچکی است که دارای دهان کوچکی برای مکیدن خون ،دو شاخک و سه جفت پای کوتاه است.که رنگ آن از سفید تا قرمزمتغیر است ..طول عمر این مزاحم کوچک کمتر از 30 روز است اما هر شپش ماده بین 50 تا 150 عدد تخم به جا میگذارد. تخم شپش بیضی شکل و سفید رنگ و به اندازه ته سنجاق است و به مو و درز لباس می چسبد که در مو ها به طور مایل و در یک سمت مو می چسبد و به راحتی کنده نمی شود.شپش علاوه بر ناراحتی هایی که در اثر گزش ایجاد می کند ، ناقل بیماری های تیفوس و تب راجعه نیز می باشد .بنابر این آگاهی از علایم و نشانه های این بیماری در مدارس گامی مثبت در جهت کنترل بیماری محسوب می شود.

 

راههای انتقال :

انتقال از یک فرد به فرد دیگر می تواند از طریق تماس مستقیم یا استفاده از وسایل شخصی دیگران مثل شانه،کلاه،شال ،حوله و  روسری صورت می گیرد .انتقال در افراد خانواده به سرعت و سهولت رخ می دهد .ابتلا قبلی  به شپش ایمنی ایجاد نمی کند بنابر این یک فرد ممکن است بیش از یک بار به بیماری مبتلا گردد. این بیماری در دختران به دلیل  موهای پرپشت و بلند شایع تر از پسران است .این بیماری اگر به مدت طولانی ادامه یابد احتمال گسترش آن به قسمت های دیگر بدن وجود دارد.

 

موارد پیشگیری:

             

  • جدا کردن افراد مبتلا از افراد سالم.
  • رعایت بهداشت فردی به خصوص در مکانهای عمومی مانند مدارس
  •  

علایم ابتلا به شپش سر:

اولین علایم بالینی در سر موقعی اتفاق می افتد که شپش شروع به حرکت می کند یا از  خون فرد تغذیه می کند که معمولا از حاشیه دو طرف سر شروع می شود و بعد به طرف مر کز سر گسترش می یابد در این هنگام بیمار احساس خارش در سر می کند . به تدریج خارش سر افزایش یافته و در سر خراشیدگی با ناخن پیش می آید . گاهی در موارد پیشرفته ممکن است به صورت عفونت های سر،چسبیدن مو های سربه همدیگر وبرجسته شدن  غدد لنفاوی اطراف سر در ناحیه گردن بروز کند . 

 

 

راههای درمان

اغلب بیماران توسط شامپو های مخصوص و بندرت دارو های خوراکی در مان می شوند . نکته مهم این است که باید تمام افرادی که ساعات زیادی در کنار هم سپری میکنند ، مثل اعضای یک خانواده همزمان مورد درمان قرار  گیرند هر چند که علامتی وجود نداشته نداشته باشد که معمولا علت شکست درمان بیماران نیز عدم رعایت همین نکته است .در برخی موارد درمان نیاز به تکرار پس از یک هفته دارند که ضرورتا باید انجام گیرد.روسری ، شانه ، برس ، کلاه، رو بالشی ودیگر وسایل شخصی باید در آب داغ شسته شود .درجه حرارت بالاتر از 51 درجه شپش ها را از بین میبرد وسایلی زا که قابل شستشو نیستند زا می توان در یک پلاستیک در بسته به مدت دو هفته در یخچال قرار داد .استفاده از شانه های دندانه ریز جهت برداشتن رشک (تخم شپش) چسبیده به موها می تواند کمک کننده باشد ولی تراشیدن مو ها ی سر توصیه نمی گردد.

 

درمان با سرکه:

راه دیگری نیز برای مبارزه با شپش های سر وجود دارد:دو قاشق غذا خوری سرکه را در یک لیتر آب حل کنید سپس تمام سر و مو ها را با این محلول خیس کنید بعد از چند دقیقه با یک شانه دندانه  ریز موها را خوب شانه کنید .محلول آب و سرکه کپسول تخم ها را سست میکند و شانه ریز به جدا کردن آنها از موها کمک میکند .

 

نکات مهم:

هر کسی میتواند بدون ارتباط با شرایط اجتماعی –اقتصادی خاص یا وضعیت خاص بهداشت فردی اش به شپش مبتلا شود

شپش درآب زنده نمی ماند زیرا از طریق سوراخهای کوچکی که در اطراف بدنش به اسم اسپیراکل دارد تنفس می کند به همین دلیل در مناطقی مثل استخر قادر به فعالیت نیست و از طریق شنا و استخر منتقل نمی شود.

اگر افرادی از خانواده شما  به شپش مبتلا شد بدانید بد ترین اتفاق عالم برای او رخ نداده است و مهمترین نکته آن است که در این خصوص والدین ترس به خود راه ندهند البته شپش اگر برای مدتی بدون درمان باقی بماند می تواند مشکلاتی را برای سلامتی فرد و دیگران ایجاد کند. بزرگترین مشکل ایجاد حس مشمئز کننده ایست که در دوستان و اطرافیان فرد مبتلا بوجود آمده و به مختل شدن روابط بین فردی می انجامد .   

 

 

گزارشات معاینات و فعالیت های پزشکی  

هیچ خبری یافت نشد.